Daily Archives

06/05/2020

Ο κόσμος στην Covid-19 εποχή: Ηθική

By | Uncategorized | No Comments

Είναι μάλλον αναμενόμενο πως σήμερα, στην ψηφιακά συνδεδεμένη κοινωνία μας, η συλλογή και χρήση δεδομένων προτείνεται ώς μια από τις βασικές στρατηγικές για την  αντιμετώπιση των επιπτώσεων της πανδημίας COVID-19. Ειδικοί στη δημόσια υγεία από διαφορετικές χώρες και οργανισμούς και ερευνητές από διαφορετικούς τομείς, όπως η επιδημιολογία, η ιολογία, η εξελικτική βιολογία αλλά και οι κοινωνικές επιστήμες, επισημαίνουν πώς η συλλογή, ανάλυση και κοινοποίηση δεδομένων, από διαφορετικές ψηφιακές πηγές, μας βοηθάει να κατανοήσουμε το υπό εξέλιξη φαινόμενο.

Ενώ όμως οι προοπτικές που μας δίνονται από την ανάλυση των big data έχουν αναγνωριστεί ευρέως με κυβερνήσεις και ερευνητές, σε όλο τον κόσμο, να σπεύδουν να τις “ξεκλειδώσουν”, οι τεχνικοί περιορισμοί που αντιμετωπίζουμε δεν είναι αμελητέοι. Αυτοί οι περιορισμοί περιλαμβάνουν την ακρίβεια, την ευκρίνεια και την ποιότητα των δεδομένων που ποικίλλουν σημαντικά μεταξύ των διαφόρων πηγών, την επάρκεια των μέτρων διασφάλισης των δεδομένων, ζητήματα διαλειτουργικότητας και ασφαλείας. Ταυτόχρονα, επισημαίνονται σημαντικοί ηθικοί και νομικοί κίνδυνοι και ανησυχίες που ανακύπτουν από την ψηφιακή παρακολούθηση της εξέλιξης και πρόβλεψης των νόσων.

Την ώρα που αναδύονται όλο και περισσότερες πρωτοβουλίες του δημόσιου και του ιδιωτικού τομέα, που στοχεύουν στη χρήση ψηφιακών τεχνολογιών για την καταπολέμηση του COVID-19, η συζήτηση μέχρι στιγμής μοιάζει να περιορίζεται σε μια δυαδική προσέγγιση που από τη μία τοποθετεί τη χρήση των ψηφιακών τεχνολογιών για τη διάσωση ζωών και από την άλλη το σεβασμό στη διαφύλαξη της ιδιωτικότητας και των πολιτικών ελευθεριών. Ωστόσο, αυτό που όλο και πιο συχνά μας δείχνει η διεπιστημονική έρευνα, είναι η ζωτική σημασία της ανάδειξης του πλαισιού στη διαχείριση των κοινωνικών, νομικών και ηθικών κινδύνων της επεξεργασίας δεδομένων σε πανδημίες, ώστε να μπορούμε να διαχειριστούμε καλύτερα τις προοπτικές αλλά και τους κινδύνους που προκύπτουν από τη χρήση ψηφιακών τεχνολογιών δημόσιας υγείας.

Διαβάστε περισσότερα εδώ ή ακούστε το podcast.

Έφη Βαγενά, Καθηγήτρια Βιοηθικής και Πολιτικής Υγείας στο Πολυτεχνείο της Ζυρίχης (ΕΤΗ)

Ο κόσμος στην Covid-19 εποχή: Βιβλιοθήκες

By | Uncategorized | No Comments

Ας υποθέσουμε ότι την Τρίτη 5 Μαΐου άνοιγαν τελικά και οι Βιβλιοθήκες. Μια μέρα μετά το άνοιγμα των βιβλιοπωλείων. Μια κίνηση συμβολικού χαρακτήρα καθώς θα ανοίξουν νωρίτερα και από τα σχολεία. Δείχνει το ρόλο που θα μπορούσαν να έχουν, μεταξύ άλλων, στην ενδυνάμωση της κοινωνίας των πολιτών. Ταυτόχρονα,  ανακοινώθηκε  η συνεργασία βιβλιοθηκών με  υπουργεία ώστε να επιταχυνθεί η ενημέρωση και εκπαίδευση των πολιτών στη χρήση ψηφιακών υπηρεσιών. Παράλληλα το προσωπικό άλλων βιβλιοθηκών κατέγραψε με διάφορα μέσα (φωτογραφίες, βίντεο, ηχογραφήσεις κ.α) στιγμές από την περίοδο της καραντίνας. Mία προσπάθεια διαμόρφωσης συλλογικής μνήμης. Όλο το υλικό είναι αποθηκευμένο μαζί με  ιστοσελίδες αυτής της περιόδου στη μεγαλύτερη ψηφιακή βιβλιοθήκη του κόσμου με δωρεάν πρόσβαση.

Δεν θα ανοίξουν οι βιβλιοθήκης τελικά. Όποτε ανοίξουν όμως  είναι πρόκληση να συζητήσουμε το ρόλο τους στη νέα εποχή. Ο κόσμος χρειάζεται πάλι να κάνει υπομονή…

Ιωάννης Τροχόπουλος, Διοικητικός διευθυντής, Heritage Management Organization, συνιδρυτής Future Library

Ο κόσμος στην Covid-19 εποχή: Το Μέλλον

By | Uncategorized | No Comments

Τhe Institute for the Future is building post COVID-19 scenarios to help organizations and communities reimagine how they will operate and organize in the immediate aftermath of the pandemic. These four baseline scenarios will also include a cookbook-style toolkit of “scenario ingredients” that can be mixed and remixed by different communities to reveal the possible responses to the pandemic. They will be structured with three S-curves that play out various responses, resets, and reinventions that explore our way of life over the next 10 years.

Vanessa Mason, Research Director, IFTF Vantage

A Basic Recipe for Visions of the Future

Step 1.  Assess the Current Situation

What is revealed?

You can start to think about the future right now. Engage in conversations in your community, in your organization, within your family about what they’re seeing around them. Talk to people outside your daily circle and find out what life feels like for them at ground level—get at what we call “ground truth” for lots of different kinds of people. Everyone has a different view of the current situation, and those views fill in the details of a well-imagined story. What did you not know or think about before the crisis? What surprises you? What kinds dilemmas are suddenly laid bare?

Step 2.  Look back to see forward

Discern larger patterns 

Today’s health and economic crises are repeat performances of past crises, albeit in a very different context. We cannot think about the future without understanding these prior crises and the consistent patterns they’ve exhibited. What did we do in the past? What decisions did key players have to make? What can we learn from their successes and errors? History is not a rigid lesson, but it’s a prompt for our imagination. How will we turn an expanded awareness of the past into the ingredients for new stories of the future?

Step 3. Collect signals of the future

Detect novel responses to a novel virus

As important as the large patterns from the past are, the small signals all around us today point to what’s possible in the future. Signals are concrete events, data points, and developments from the present that give us hints of the future. Side by side with signals of disruption are signals of invention. What signals do you see around you today that give you hope or give you pause? What signals make you question commonly held assumptions? What signals suggest the beginning of a larger pattern that’s forming (Step 2)?

Step 4. Lay out a framework for choices

What values will make the future?

The patterns from the past and present and the signals from the future reveal choices that will mark our path. Do we self-isolate in a time of pandemic for collective well-being or do we find ourselves struggling with the choices—or lack of choices—about how much to self-isolate? Do we protect the immediate economy (in an attempt to save jobs, worker savings, and stock values in the short-term), or do we protect human lives (and thereby assure a vital workforce in the long-term)? These kinds of polar choices point to dilemmas that stem from competing values. Can we use these polar values to discover unimagined paths to travel the future.

For example, in the COVID-19 crisis, we might start by listing all the debates about how to respond. We can examine these debates to find a core set of values—polar values—that might guide our choices.

Step 5. Create your own future stories

What’s the path to the future YOU want most or the one you most fear?

Stories have beginnings, middles, and ends. Today, most of us are telling stories about how the COVID-19 pandemic started, how we’re coping with the crazy-hard challenges we face in a stay-home world and how this global catastrophe might end in three months or three years. But we can think of the future as three curves of global change.

Right now we are in the Response phase. Response is usually followed by a Reset—the time when we put the crisis into a larger perspective, when we assign it meaning, and rebuild stability. After reset comes Reinvention.  What do we want to build?  What choices do we need to make?  Who needs to make these choices? What can I, my community, or my organization do to make our future story a reality? And how do these choices shape four archetypal futures of GrowthConstraintCollapse, and Transformation?

Sketches of Four Futures

Step 6. Share your story

What can we create together in a post-outbreak world?

We humans are always telling stories to ourselves as we sift backward through our memories and look forward to tomorrow. Storytelling is our human superpower. It’s how we make a shared reality—however fragile that reality might be—from our individual memories and our collective imagination.

The pathway to creating the post-pandemic future that we want is to harness the best of our storytelling to guide our public and private lives. We need to use our ability to recognize patterns and signals as well as our diverse frameworks and values to assemble communities that can collectively create stories that will lead to the kinds of futures that touch our hearts as much as our minds.

This is the promise of futures thinking in a time of pandemic—to unite our human hearts and minds on the long path forward.

Πηγή: Institute For The Future

Ο κόσμος στην Covid-19 εποχή: Τεχνολογία

By | Uncategorized | No Comments

Τις τελευταίες εβδομάδες, η πανδημία COVID-19 ανέδειξε τη σημασία των ψηφιακών υποδομών και εφαρμογών, όπως οι εφαρμογές τηλε-εκπαίδευσης και τηλε-εργασίας, καθώς και οι ψηφιακές εφαρμογές της δημόσιας διοίκησης για την εξυπηρέτηση των πολιτών. Κατά συνέπεια αναμένεται η επιτάχυνση του ψηφιακού μετασχηματισμούς του κράτους και των επιχειρήσεων. Παράλληλα, θα δοθεί ιδιαίτερη έμφαση στη διασφάλιση της ασφάλειας, της αξιοπιστίας και της ανθεκτικότητας των ψηφιακών υποδομών, καθώς η εξάρτηση της κοινωνίας από αυτές γίνεται μεγαλύτερα. 

Πέρα από την ταχεία ανάπτυξη υπαρχόντων ψηφιακών υποδομών, αναμένεται και ένα νέο κύμα καινοτομικών ψηφιακών εφαρμογών, που θα είναι αφιερωμένες στην αντιμετώπιση της υγειονομικής, κοινωνικής, και κοινωνικής κρίσης που θα ακολουθήσει την πανδημία. Πρόκειται για εφαρμογές υποστήριξης της νέας οικονομίας όπου θα κυριαρχεί η απομακρυσμένη επικοινωνία, η κοινωνική απόσταση (social distancing) και η ελαχιστοποίηση των επαφών (contactless economy). Στην κατεύθυνση αυτή θα αναπτυχθούν δεκάδες εφαρμογές για την απομακρυσμένων επαφών για workouts και υποστήριξη ασθενών με COVID-19, καθώς και για την υποστήριξη της επιχειρηματικής συνέχειας (business continuity) των εταιριών στην εποχή του COVID-19.

 Γιάννης Σολδάτος, Δρ. Ηλ. Μηχ., Εθνικό Μετσόβιο Πολυτεχνείο

Ο κόσμος στην Covid-19 εποχή: Δημοσιογραφία

By | Uncategorized | No Comments

Στη δημοσιογραφία αυτό που ονειρεύονται πάντα οι επαγγελματίες της ενημέρωσης είναι η συνάντηση με το απροσδόκητο. Την ώρα που η ανθρώπινη κουλτούρα επενδύει στη συνήθεια και την #κανονικότητα μέσω των θεσμών της (και της δημοσιογραφίας), την ίδια ώρα γοητεύεται από το απρόβλεπτο. Η δημοσιογραφία την επόμενη ημέρα, την ημέρα με τον Covid-19, βρίσκεται μπροστά σε αυτή την πρόκληση της πρωτόγνωρης κατάστασης. Και αναζητά ήδη απαντήσεις στα νέα ερωτήματα για την υγειονομική κρίση: πώς δηλαδή βιώνεται το υγειονομικό της πλαίσιο, και πως θα βιωθεί από τους πιο ευάλωτους, η κοινωνική και οικονομική καθίζηση που προκαλεί.

Αυτή η νέα «άγνωστη χώρα», το νέο κοινωνικό πεδίο που δεν περιλαμβάνει την άνεση του οικείου παρελθόντος, δεν είναι καθόλου εύκολο να διερευνηθεί. Θα αναγκαστούν οι δημοσιογράφοι να γίνουν αυτό που έλεγε πάντοτε πως είναι οι άνθρωποι ο Claude Levi-Strauss, ερασιτέχνες μάστορες. Θα αναγκαστούν να αυτοσχεδιάσουν, να ερευνήσουν, να γράψουν νέες ιστορίες με νέα υλικά αλλά και αντλώντας  από το απόθεμα των ιστοριών του παρελθόντος.

Θα αναζητήσουν μια νέα ισορροπία μεταξύ της αυτονομίας τους και των χειμαζόμενων Μέσων Ενημέρωσης στα οποία εργάζονται, μεταξύ της νέας συνθήκης και ενός πολέμου χαρακωμάτων που χρόνια δίνουν πολλοί από αυτούς ενάντια στην ανυποληψία των ΜΜΕ (βλ. φωτογραφία). 

Αυτή την παράξενη εποχή της αγωνίας κατά την οποία οξύνονται οι φόβοι όλων, η δημοσιογραφία θα πρέπει να παρέμβει υπέρ των αδυνάτων με κάθε μέσο. Αυτή την εποχή, την εποχή του Covid-19,  η ανεξάρτητη, παρεμβατική δημοσιογραφία της αλληλεγγύης θα είναι ο δρόμος.

Ελεονώρα Ορφανίδου, δημοσιογράφος

 

Ο κόσμος στην Covid-19 εποχή: Θέατρο

By | Uncategorized | No Comments

“Ανεργία: Εμπεριέχεται τουλάχιστον η προοπτική εύρεσης εργασίας. Όμως, το να φλερτάρει ένας ολόκληρος κλάδος με την αεργία είναι σκληρό, είναι βίαιο, μπορεί να γίνει και ανυπόφορο. Οι πρόβες μου σταμάτησαν. Σύμβαση εργασίας δεν είχα υπογράψει ακόμη. Δεν είμαι ούτε ο πρώτος ούτε ο τελευταίος. Συναισθάνομαι και μοιράζομαι την αγωνία όλων των εργαζομένων στο θέατρο και στον τομέα της ψυχαγωγίας εν γένει. Έχουμε μπροστά μας την αναπόφευκτη εξέλιξη μιας οικονομικής ύφεσης. Σκέφτομαι τις απανωτές κρίσεις, αυτή τη συσσωρευμένη ανασφάλεια. Είμαστε ακόμη μέσα στο πρόβλημα. Είμαστε παγωμένοι. Και, κακά τα ψέματα, για να αισθανθεί κανείς παραγωγικός και πάλι, πρέπει πρώτα να το ξεπεράσει αυτό. Σίγουρα δεν αναφέρομαι στις δημιουργικές αναζητήσεις ή στην αλλαγή καριέρας. Αυτό το πένθος το αρνούμαι… Τα προβλήματα είναι ήδη εδώ. Η επόμενη μέρα θα είναι δύσκολη επειδή οι όποιες λύσεις καθίστανται ακόμη πιο περίπλοκες για εμάς, ειδικά για τα ακραιφνώς πρακτικά ζητήματα. Άραγε κατά πόσον οι εναλλακτικές, υπαίθριες ή ψηφιακές, για τις οποίες ήδη γίνεται λόγος, συνιστούν μια μακροπρόθεσμη και βιώσιμη διέξοδο; Πρέπει να είμαστε ανθεκτικοί. Πρέπει να είμαστε ρεαλιστές χωρίς να είμαστε μεμψίμοιροι. Αναμφίβολα το «ψηφιακό» στο θέατρο είναι απλώς ένα ακόμη εργαλείο αλλά ο δίαυλος μεταξύ πλατείας και σκηνής παραμένει ένας, μοναδικός κι αναντικατάστατος. Χρειαζόμαστε ένα νέο ευέλικτο πλαίσιο για τις καλλιτεχνικές δραστηριότητες από το οποίο, πιστεύω, δεν γίνεται να απουσιάζει η θεσμική στήριξη της πολιτείας. Οφείλουμε να διεκδικήσουμε ό,τι είναι συγχρόνως ασφαλές, εφικτό και αποτελεσματικό για όλους.”

Δημήτρης Λιόλιος, ηθοποιός